“Το νερό είναι κάποιες φορές αιχμηρό και κάποιες δυνατό, κάποιες φορές ξινό και κάποιες πικρό, κάποιες φορές γλυκό, κάποιες παχύρευστο και άλλες λεπτόρευστο, κάποιες φορές πιστεύεται πως φέρνει κακό ή λοιμό, κάποιες άλλες θεωρείται θεραπευτικό, κάποιες φορές είναι δηλητηριώδες.
Υπόκειται σε αλλαγές προς τόσες πολλές μορφές όσες είναι τα μέρη από τα οποία περνά. Και όπως το κάτοπτρο αλλάζει ανάλογα με το χρώμα του ειδώλου, έτσι και αυτό μεταβάλλεται ανάλογα με τη φύση του τόπου όπου βρίσκεται και έτσι γίνεται δυσώδες, καθαρτικό, στυπτικό, θειώδες, αλμυρό, πένθιμο, μαινόμενο, θυμωμένο, κόκκινο, κίτρινο, πράσινο, μαύρο, μπλε, λιπαρό. Μερικές φορές ξεκινά μια πυρκαγιά και άλλες τη σβήνει.
Είναι κρύο ή ζεστό, μεταφέρει μακριά ή προσδιορίζει, σκορπάει ή συσσωρεύεται, καταστρέφει ή θεμελιώνει, γεμίζει ή αδειάζει, ανυψώνεται ή βυθίζεται σε λαγούμια, επιταχύνεται ή παραμένει ακίνητο.
Κατά καιρούς είναι η αιτία της ζωής ή του θανάτου, της ευημερίας ή της στέρησης, κάποιες φορές θρέφει και άλλες το αντίθετο, άλλοτε έχει γεύση ισχυρή και άλλοτε καμία, κάποιες φορές βυθίζει ολόκληρες πεδιάδες με τεράστιες πλημμύρες. Με τον καιρό και το νερό, όλα αλλάζουν.” Leonardo Da Vinci, 1513
“Το νερό – ο πρωταθλητής των στοιχείων. Το νερό βουτάει από τα σύννεφα χωρίς αλεξίπτωτο, χωρίς φτερά, χωρίς δίχτυ ασφαλείας. Το νερό κυλάει και πέφτει ακόμα και απ’το χειρότερο γκρεμό χωρίς να του καίγεται καρφί. Το νερό θάβεται για ν’αναστηθεί και πάλι, το νερό περπατάει πάνω στη φωτιά κι η φωτιά βγάζει φουσκάλες. Το νεράκι λοιπόν παίρνει το στυλ που του ταιριάζει σε κάθε κατάσταση – στερεό, υγρό ή αέριο – και μιλάει γλώσσες που τις καταλαβαίνουν όλα τα πράγματα – ζώα, φυτά και ορυκτά.
Το νερό, ταξιδεύοντας ατρόμητο και στις τέσσερις διαστάσεις συντηρεί (κλώτσησε ένα μαρούλι στα χωράφια κι αυτό θα φωνάξει ‘’Νερό!’’), καταστρέφει (το Κακό Δάχτυλο που έβγαλε την τάπα από τους Ουράνιους Κρουνούς, ακόμα θυμάται τη θέα από το Αραράτ) και δημιουργεί (λέγεται ακόμη ότι οι άνθρωποι είναι εφεύρεση του νερού, που τους έφτιαξε για να το πηγαίνουν από το ένα μέρος στο άλλο, αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία).
Πάντα σε κίνηση, πάντα σε ροή (είτε με την ταχύτητα του ατμού είτε των παγετώνων), ρυθμικό, δυναμικό, πανταχού παρόν, αλλάζοντας το ίδιο και αλλάζοντας τα πάντα, σαν μαθηματικά γυρισμένα τα μέσα έξω, σαν φιλοσοφία τουμπαρισμένη ανάποδα, η ατέρμονη οδύσσεια του νερού είναι ουσιαστικά ακατανίκητη.” Tom Robins – Ακόμα και οι κουμπόισσες μελαγχολούν
Ένα άτομο οξυγόνου και δυο άτομα υδρογόνου…
Μια ζωογόνος ουσία που θα μπορούσε να εξασφαλίσει την επιβίωση εκατομμυρίων παιδιών που πεθαίνουν εξαιτίας της έλλειψης πόσιμου νερού, το οποίο δεν είναι πια δεδομένο ούτε θεμελιώδες δικαίωμα κάθε ζωντανού πλάσματος.
Απληστία χωρίς όρια, μαζική κατανάλωση και πανταχού παρούσα αδιαφορία οδηγούν σε μια νοσηρή κατάσταση όπου το νερό γίνεται απόβλητο και πρέπει να περάσει από επεξεργασία για να ξαναγυρίσει στο αγαπημένο ποτήρι μας.
Η ασφυξία του νερού στο πλαστικό που έχουμε υιοθετήσει στο όνομα του προηγμένου πολιτισμού, οικειοθελώς ή και ασυναίσθητα, μας έχει οδηγήσει στα όρια της κοινής λογικής και απειλεί να μας γυρίσει σε καταστάσεις βιωμένες εκατομμύρια χρόνια πριν και σε άλλες περιοχές του πλανήτη, όπου κάθε σταγόνα νερού ήταν πολύτιμη. Χρήματα, ζωές, πόλεμοι, εγκλήματα, αποκτήνωση στο όνομά του. Πού είναι το τέλος;
Το να κλείνουμε τη βρύση ενώ πλένουμε τα δόντια μας ίσως δεν είναι πια αρκετό! Είναι όμως πάντα χρήσιμο…
Eri Bizani
Latest posts by Eri Bizani (see all)
- Νερό: Ακατανίκητο και υπερπολύτιμο - March 22, 2016
- Το να ζεις υγιεινά είναι απόφαση! - January 16, 2016
- Μετακινήσου στην πόλη όπως ένα σωστό Ecogirl!!! (video) - December 5, 2015
